زبان شعر

نگفتم گفتنیها، تو هم از من نپرسیدی
گمان کردم سکوتم را نگاهم را تو فهمیدی

نشاط کودکی هایم چه فصل زرد و رنجوری
خزان بی بهاری را برای گل پسندیدی

شبیه فصل پاییزی پر از یغض نم باران
دلم لرزید از روزی که بی رحمانه خندیدی

زبان خاموش گفتنها ز رنج سالها دوری
سکوتی سرد و بی پایان که رنجش را نفهمیدی

زبان شعر من قاصر از این احساس ناگفته
نگفتم گفتنیها، تو هم از من نپرسیدی

--------------------------------------------

شاعر ناشناس